تبلیغات

یادداشتهای پراکنده یک مجاهد مسلمان , ![]()
" من فحاشی می کنم، پس هستم.!! "
مجاهد مسلمان
*****************
بسم رب الشهداء./
حتما تا به حال بارها و بارها، دعوای کودکان را دیده اید که وقتی طرف ضعیف تر که در دعوا مغلوب شده، شروع به فحاشی می کند و در خیال کودکانه خود اینگونه شکستش را جبران می کند..
در اینطور مواقع، وقتی سراغ این طفل معصوم شکست خوره بروید و هم صحبتش شوید، می بینید که با همان سادگی و بلاهت کودکانه، این فحاشی را راهی برای ابراز وجود می داند و حتی شاید این رفتار را که بعضا از طرف طرف پیروز ماجرا به هزار و یک دلیل (از جمله عقل و فهم و درک و شعور و خصوصا ادب بیشتر) بی پاسخ مانده، نشانه پیروزی خویش قلمداد کند..
در این مواقع، شاید بهترین مواجهه این باشد که کودک فحاش را به قاعده نیاز یا به وسیله تنبیه یا با زبان نرم و نصیحت، تادیب و تربیت کرد تا هم این طرز تفکر غلط از فکر و اندیشه اش خارج شود و مجالی برای بروز در آینده پیدا نکند، و هم اینکه کودک خاطی درس صبر و خویشتن داری در برابر شکست و احترام به طرف پیروز را فرا بگیرد..
زمان هایی هم هست که همین قاعده مضحک و طرز فکر بچگانه، مشی و عملکرد جریان و گروه و شخص سیاسی را نیز در عرصه های مختلف سیاسی جامعه، رقم می زند. یعنی گروه بازنده در یک رقابت سیاسی یا گروهی که منافع گروهی اش از سوی گروه برنده تامین نشده، برای ابراز وجود و انتقام گرفتن از طرف دیگر بازی سیاست، اقدام به فحاشی و روانه کردن سیل تهمت و تخریب و توهین به سوی طرف پیروز رقابت می کند..
حالا سوال اینجاست که چرا در جامعه ای که از میزان بالایی از شعور اجتماعی و سیاسی بهره مند است و خود توان تمیز و تشخیص حق از باطل را دارد و به قدری از قدرت تصمیم گیری برخوردار هست که گروهی را تایید کند و گروهی را مردود بداند، عاقله مردانی که مدعی رشد عقلی و تعالی سیاسی و هدایت جامعه هستند، همانند کودکان خردسال، وقتی در بازی سیاست شکست می خوردند به فحاشی و توهین و تخریب جریان پیروز دست میزنند؟!
آیا نباید این منش و روش تقبیح شده از نظر عقل و فطرت و عرف و بالاتر از همه مردود از منظر دین را، مولود تربیت نادرست شخصی و اجتماعی این مدعیان کمال دانست؟!
آیا نباید ریشه این رفتار و تفکری که فحاشی را تنها راه عرض اندام می داند و بر خلاف عقل و منطق، اینبار از سوی افراد بالغ و عاقل(لااقل از نظر ظاهری) سر می زند، در عقده های شخصیتی و مشکلات روحی و روانی ایشان جستجو کرد؟!
یا شاید هم بهتر باشد که دلیل این قبیل کنش ها و واکنش های مرض آلود را، در این آیه شریف در قرآن کریم پیدا کنیم که می فرماید:
" فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِیمٌ بِمَا كَانُوا یَكْذِبُونَ "
در دلهاى آنان یک نوع بیمارى است؛ خداوند بر بیمارى آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهایى که میگفتند، عذاب دردناکى در انتظار آنهاست..
پی نوشت: توصیه می کنم که بی غیرت ها اینجا را نبینند.!
یازهرا(س)./
ویرایش شده در پنجشنبه 13 تیر 1387 و ساعت 04:07 ق.ظ
صفحات وبلاگ