یادداشتهای پراکنده یک مجاهد مسلمان ,

:چهارشنبه 3 بهمن 1386:

" عاشورا،‌ عرصه بزرگ تکلیف شناسی "

مجاهد مسلمان

*****************

 

بسم الرب الشهداء./

با خودم فکر می کردم چه بنویسم که هم حال و هوای بعد از عاشورای حضرت اباعبدالله(ع) داشته باشد و هم با مقتضیات امروز همخوانی داشته باشد. هرچه اندیشیدم و افکارم را زیر و رو کردم، حرفی بهتر و رساتر از این جمله مرحوم دکتر شریعتی پیدا نکردم:

"آنان که رفته اند کاری حسینی کرده اند و آنانکه مانده اند رسالتی زینبی بر دوش دارند.."

براستی مگر نه اینکه حسین(ع)، در عاشورای 61 هجری در خون سرخ خویش غلتید تا دین محمد(ص) زنده بماند و امروز من و تو و ما، مسلمان به اسلامی باشیم که برترین دین ها و بهترین برنامه سعادت بشری است..

اما سوال اینجاست که اگر به این نظر معتقد باشیم که قیام خونین حضرت اباعبدالله(ع)، خیزشی به بلندای تاریخ و جهادی به وسعت تمام کره ارض بوده است، امروز وظیفه و تکلیف ما در قبال خون سرخ شهدای کربلا و مصائب و دردهای عظیم کاروان اسرای کربلا، چیست؟

اگر قبول کنیم زمانی که حسین(ع)، خود و تمام خاندان و یارانش را فدای احیای اسلام ناب کرد تا امروز ما مردمان آخرالزمان، اسلام را آنگونه که هست و نه آنگونه که خواسته اند باشد، بشناسیم و به آن عمل کنیم، و اگر بدانیم که رسالت زینب کبری(س)، افشا و آشکار ساختن اهداف قیام سرخ حسینی بوده است، چگونه می توانیم میوه درختی را بچینیم که حسین(ع) با خون سرخ خویش بذر رویش آن را کاشت و زینب کبری(س) با صبر جمیل و رسالت پیامبرگونه خود، آن را آبیاری کرد؟

 

الحق و الانصاف بیراه و خطا نخواهد بود اگر بگوییم که یکی از بهترین پاسخ ها به این سوال را در کلام خود دکتر شریعتی می توان یافت. آنجا که دکتر وظیفه ما را در برابر حسین بن علی(ع) اینطور بیان کرد:

"در آنجا که حسین(ع) در وسط میدان به جهاد و مبارزه ایستاده است اگر نباشی، هرکجا که خواهی باش. خواهی ایستاده به نماز و خواه نشسته به شراب.."

آری. حقیقتاً آنجا که راه و رسم حسین(ع) نیست، نمازِ نمازگذاران و عبادتِ عابدان و زهدِ زاهدان، با شرابِ شرابخواران و عیش و نوشِ مفسدان، تفاوتی نخواهد داشت..

و الحق که چه اسلام پستی است اسلام منهای جهاد و ایثار و شهادت. و چه اسلام کثیفی است اسلامی اینچنین، که بوی تعفن ابوموسی اشعری هایش از دوردست ها به مشام می رسد..

 

بعدالتحریر:

اینکه فرموده اند: "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" یعنی همین.!

یعنی اینکه حسین(ع) همیشه بوده و همیشه خواهد بود. اما حالا این تویی که باید حسین زمان و کربلای زمانت را بشناسی و در صف عاشوراییان درآیی. این تویی که باید تکلیف خویش را با "سلمن لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم" گفتن هایت روشن و یکسره کنی که آیا حقیقتا مرد میدان یاری حسین(ع) هستی یا نه..

والله که کربلا نبود مگر عرصه ای برای شناختن تکلیف. و عاشوراییان نبودند مگر کسانی که تکلیف خویش را به احسنِ وجه شناختند و بدان عمل کردند..

 

یازهرا(س)./


ویرایش شده در - و ساعت -

نظر ها ()        [لینك مطلب]


صفحات وبلاگ


Technorati Profile